Witamina K

Terminem witamina K określa się związki: filochinon (witamina K1), menachinon (witamina K2), menadion (witamina K3). Witamina ta jest odpowiedzialna za syntezę białek biorących udział w krzepnięciu krwi oraz konieczna przy syntezie białek kości. Ma również właściwości antybakteryjne i przeciwgrzybicze.

Objawy niedoboru i nadmiaru witaminy
Niedobory witaminy K u ludzi występują rzadko dzięki jej powszechnej obecności w żywności oraz syntezie przez drobnoustroje bytujące w przewodzie pokarmowym człowieka. Aby zapobiec niedoborom u noworodków, bezpośrednio po porodzie podaje się jednorazowo profilaktyczną dawkę witaminy K. Niedobory wit. K objawiają się w zaburzeniach krzepnięcia krwi. Mogą one wystąpić u osób z przewlekłymi chorobami wątroby, długotrwałą terapią antybiotykami lub sulfonamidami, które niszczą mikroflorę jelita oraz przy stosowaniu leków zmniejszających krzepliwość krwi. Przedawkowanie witaminy K objawia się żółtaczką i niedokrwistością hemolityczną, wynikającą z rozpadu czerwonych krwinek krwi.

Występowanie w żywności
Witamina K występuje zarówno w produktach roślinnych, jak i zwierzęcych. Bogatym źródłem tego składnika są zielone warzywa liściaste, kalarepa, kalafior, pomidory, truskawki, wątroba. Owoce, produkty zbożowe, mięso i mleko nie zawierają dużych ilości tej witaminy.

Procesy technologiczne
Witamina K jest trwała, dlatego ogrzewanie, sterylizacja oraz przechowywanie na ogół nie powoduje jej strat.