Magnez

Magnez w 55-60% występuje w kościach, a pozostała ilość w tkankach miękkich, głównie w mięśniach. 1% magnezu znajduje się w płynach pozakomórkowych. Pierwiastek ten jest potrzebny do pracy mięśni (uczestniczy w procesach syntezy i rozkładu związków bogatoenergetycz-nych - ATP). Uczestniczy w przewodnictwie nerwowym, kurczeniu się mięśni, syntezie kwasów nukleinowych i utrzymaniu struktury chromosomów. Jest niezbędny w metabolizmie lipidów, przemianach białka i węglowodanów, termoregulacji i aktywuje wiele enzymów.

Objawy niedoboru i nadmiaru
Niedobory magnezu występują na skutek jego niewystarczającej ilości w pożywieniu, upośledzonego wchłaniania z przewodu pokarmowego (np. przewlekła biegunka) lub zwiększonego wydalania przez nerki (alkoholicy, osoby leczone lekami moczopędnymi, osoby chore na cukrzycę). Podczas stresu dochodzi do zwiększonej utraty magnezu z moczem. Efektem niewystarczającej ilości magnezu w organizmie są: zwiększona kurczliwość mięśni, zaburzania w przewodzeniu impulsów nerwowych, zaburzenia rytmu serca, wzrost ciśnienia tętniczego, wzrost poziomu cholesterolu we krwi i większe ryzyko rozwoju miażdżycy.
Hipermagnezemia, czyli nadmierna ilość magnezu w organizmie, występuje u osób z niewydolnością nerek i stosujących nadmierne ilości preparatów magnezowych. Wpływa ona na upośledzenie przewodnictwa nerwowo-mięśniowego, co prowadzi do porażenia mięśni szkieletowych i serca.